Ujęcie księgowe tworzenia rezerwy. Rezerwę na świadczenia pracownicze w postaci biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów odnosi się w księgach rachunkowych do kosztów działalności operacyjnej. Drugostronnie księguje się ją na koncie 64-1 "Bierne rozliczenia międzyokresowe kosztów". Rezerwę w części dotyczącej bieżącego
26. 03. 2020 | Marzena Walkiewicz Rezerwy w rachunkowości są inaczej określone jako zobowiązania jednostki, których termin wymagalności czy też kwota nie jest pewna. Zobowiązania zaś definiowane są jako zapłata za przeszłe zdarzenia, w których powstał obowiązek wykonania świadczenia oraz wartość została wiarygodnie określona, przy czym spowoduje również wykorzystanie posiadanych przez jednostkę aktywów. Jednostka podlegająca pod przepisy ustawy o rachunkowości, zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, zobowiązana jest, aby przedstawiać jasno i rzetelnie sytuację finansową, majątkową jak i również wynik finansowy. W związku z tym jednostka powinna ująć w księgach rachunkowych wszystkie osiągnięte na jej rzecz przychody oraz obciążające ją koszty związane z tymi przychodami, które dotyczą danego roku obrotowego, niezależnie od terminu ich zapłaty. Ponadto należy wspomnieć, iż dla zapewnienia współmierności przychodów i związanych z nimi kosztów, do aktywów lub pasywów jednostki zalicza się również przychody lub koszty, które dotyczą przyszłych okresów sprawozdawczych oraz te, które przypadają na ten okres, natomiast nie zostały jeszcze faktycznie poniesione. Ustawowa definicja została określona w art. 35d uor, w myśl której rezerwy tworzy się na: 1) pewne lub o dużym stopniu prawdopodobieństwa przyszłe zobowiązania, których kwotę można w sposób wiarygodny oszacować, a w szczególności na straty z transakcji gospodarczych w toku, w tym z tytułu udzielonych gwarancji, poręczeń, operacji kredytowych, skutków toczącego się postępowania sądowego; 2) przyszłe zobowiązania spowodowane restrukturyzacją, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów jednostka jest zobowiązana do jej przeprowadzenia lub zawarto w tej sprawie wiążące umowy, a plany restrukturyzacji pozwalają w sposób wiarygodny oszacować wartość tych przyszłych zobowiązań. Tworzenie rezerw w każdym przedsiębiorstwie wynika w głównej mierze z wyżej wspomnianej zasady rachunkowości, czyli zasady współmierności przychodów i kosztów. Oznacza to, iż rezerwy należy tworzyć wówczas, gdy jednostka w przyszłości zobowiązana jest do uregulowania wcześniej powstałego zobowiązania i możliwe jest oszacowanie kwoty przyszłego wydatku. Śmiało można również stwierdzić, iż decyzja o tworzeniu rezerwy przez jednostkę jest także wyrazem stosowania zasady ostrożności wynikającej z prawa bilansowego. Utworzona rezerwa zabezpiecza jednostkę przed znanym i przewidywanym ryzykiem gospodarczym, które grozi stratami czy też niekorzystnymi skutkami innych prawdopodobnych zdarzeń. Należy zaznaczyć, że to kierownik jednostki gospodarczej podejmuje decyzję o potrzebie utworzenia tego typu rezerwy. Zasady te są wyrazem polityki rachunkowości jednostki. Podejmując decyzję o założeniu rezerwy powinniśmy kierować się przede wszystkim kryterium istotności kosztów z tego tytułu. Bowiem jeżeli wartość szacowanej rezerwy z tytułu niewykorzystanych urlopów przez pracowników jest istotna i znacząco wpływa na rzetelność sprawozdania finansowego, wówczas powinniśmy utworzyć taką rezerwę, aby zachować wcześniej wspomnianą współmierność przychodów i kosztów. Natomiast w sytuacji, gdy nieutworzenie rezerwy nie wywrze istotnie wpływu na rzetelne i jasne przedstawienie sytuacji majątkowej i finansowej oraz tym samym nie zniekształci wyniku finansowego jednostki, to nie ma obowiązku tworzenia takiej rezerwy. Rezerwa na niewykorzystane urlopy w myśl art. 39 ust. 2 uor, jest rozliczeniem międzyokresowym biernym. Dotyczy bowiem podstawowej działalności operacyjnej jednostki i jest tworzona w związku z obowiązkiem wykonania w przyszłości świadczeń związanych z bieżącą działalnością na rzecz pracowników, w tym świadczeń emerytalnych. Wobec tego, rezerwa urlopowa stanowić będzie zobowiązanie jednostki wobec pracowników z tytułu niewykorzystanych przez nich urlopów pracowniczych za dany rok obrotowy. Wspomniane urlopy powinny zostać wykorzystane w następnym roku obrotowym lub w przypadku rozwiązania stosunku pracy, powinien zostać wypłacony ekwiwalent pieniężny z tytułu niewykorzystanego urlopu. Należy wspomnieć, że świadczenia z tytułu urlopów są krótkoterminowymi świadczeniami pracowniczymi. Ponadto, wartość rezerwy powinna obejmować składki ZUS (tylko w części obciążającej pracodawcę), ponieważ wyceniana jest w wartości przewidywanych wynagrodzeń. Bierne rozliczenia międzyokresowe kosztów z tytułu przyszłych świadczeń na rzecz pracowników dość jasno określa Krajowy Standard Rachunkowości 6 (dalej: KSR 6), zgodnie z którym rezerwy: a) dokonywane są w szczególności z tytułu: niewykorzystanych urlopów, odpraw emerytalnych i rentowych, nagród jubileuszowych, b) niewykorzystany urlop to urlop za dany rok kalendarzowy i lata poprzednie, niewykorzystany przez pracownika do dnia 31 grudnia, przy uwzględnieniu stanu na dzień bilansowy w przypadku gdy rok obrotowy jest różny od kalendarzowego. Bierne rozliczenia międzyokresowe kosztów niewykorzystanych urlopów w szczególności są dokonywane na urlopy pracowników produkcyjnych, pobierających wynagrodzenie uzależnione od efektów pracy (np. akordowe). Celem ich dokonywania jest właściwe odniesienie kosztów do okresu, w którym jednostka faktycznie uzyskuje efekty pracy pracowników, c) odprawy emerytalne i rentowe oraz nagrody jubileuszowe to długoterminowe świadczenia pracownicze zależne od stażu pracy. Prawo do tych świadczeń nabywają pracownicy przez cały okres ich zatrudnienia w jednostce; rodzi to zobowiązanie jednostki w stosunku do pracowników w przyszłości. Bierne rozliczenia międzyokresowe kosztów z tytułu tych zobowiązań powinny być ustalane w wiarygodnie oszacowanej wartości, w ciężar kosztów bezpośrednio związanych z działalnością operacyjną w bieżącym okresie. Ewidencja w księgach Z racji tego, iż ustawa o rachunkowości nie określała precyzyjnych zasad ujęcia rachunkowego rezerw urlopowych w księgach rachunkowych powstał KSR 6, w którym określono zgodnie z paragrafem 2. 3 KSR nr 6, iż rezerwy na świadczenia pracownicze są związane bezpośrednio z działalnością operacyjną, a więc z wytwarzaniem, sprzedażą (handlem) i fazą posprzedażną, a także funkcjonowaniem zarządu. Zatem zgodnie z powyższym, należy zaliczyć je w ciężar kosztów działalności operacyjnej i ująć w księgach rachunkowych w korespondencji z kontem „Rozliczenia międzyokresowe kosztów". Należy jednak pamiętać, że zgodnie z przepisami prawa podatkowego utworzone rozliczenia międzyokresowe bierne nie zakwalifikujemy jako kosztów podatkowych w chwili ich ujęcia w księgach rachunkowych, są one jedynie różnicą między wartością księgową i podatkową pasywów wobec czego tworzy się aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego. Wynagrodzenia, jak i również składki ZUS od wynagrodzeń za urlopy dotyczące poprzedniego roku, które zostały wykorzystane przez pracowników w kolejnym roku obrotowym będą uznane jako koszty podatkowe, zgodnie z regulacjami podatkowymi dopiero w momencie ich naliczenia jako elementu listy płac lub faktycznej wypłaty. Ewidencja rachunkowa utworzenia rezerw urlopowych Spółka ABC z podczas sporządzania sprawozdania finansowego za 2018 rok, oszacowała kwotę rezerwy na zł. Kwota została podzielona na pracowników działu produkcji ( zł) oraz pracowników działu sprzedaży ( zł). W 2019 roku koszty świadczeń wyniosły łącznie zł, z czego koszt pracowników produkcyjnych ( zł), zaś pracowników sprzedaży ( zł). Rezerwa utworzona przez spółkę ABC z na koszty dotyczące 2019 roku została utworzona w wysokości zł, dotyczą one pracowników produkcji i zostaną wypłacone w 2020 roku. Ujęcie w ewidencji rachunkowej, zależne jest od przyjętego sposobu ewidencji kosztów. Zatem powyższy przykład zostanie przedstawiony w trzech różnych wariantach. Przypadek 1. Spółka ABC z prowadzi ewidencję kosztów zarówno w układzie rodzajowym, jak i kalkulacyjnym. Ujęcie rachunkowe utworzonej rezerwy w 2018 roku Strona WN konta 500Konto 500 - Koszty działalności podstawowej (Kosztowe) 500 „Koszty produkcji” kwota: 80, zł Strona WN konta 527Konto 527 - Koszty sprzedaży (Kosztowe) 527 „Koszty sprzedaży” kwota: zł Strona MA konta 642Konto 642 - Rozliczenia międzyokresowe kosztów bierne (Aktywno-pasywne) 642 „Rozliczenia międzyokresowe bierne” kwota: zł Zarachowanie kosztów świadczeń i wykorzystanie rezerwy w 2019 roku Koszty wynagrodzeń Strona WN konta 404Konto 404 - Wynagrodzenia (Kosztowe) 404 „Wynagrodzenia” kwota: 135, zł Strona MA konta 230Konto 230 - Rozrachunki z tytułu wynagrodzeń (Aktywno-pasywne) 230 „Rozrachunki z tytułu wynagrodzeń” kwota: zł Rozliczenie rezerwy dotyczącej pracowników produkcji w 2018 roku Strona WN konta 640Konto 640 - Rozliczenia międzyokresowe kosztów zakupu czynne (Aktywno-pasywne) 640 „Rozliczenia międzyokresowe kosztów” kwota: zł Strona WN konta 500Konto 500 - Koszty działalności podstawowej (Kosztowe) 500 „Koszty produkcji” kwota: zł (Koszty na które spółka nie utworzyła rezerwy) Strona MA konta 490Konto 490 - Rozliczenie kosztów (Kosztowe) 490 „Rozliczenie kosztów” kwota: zł Rozliczenie rezerwy dotyczącej pracowników sprzedaży w 2018 roku Strona WN konta 640Konto 640 - Rozliczenia międzyokresowe kosztów zakupu czynne (Aktywno-pasywne) 640 „Rozliczenia międzyokresowe kosztów” kwota: zł Strona MA konta 490Konto 490 - Rozliczenie kosztów (Kosztowe) 490 „Rozliczenie kosztów” kwota: zł Strona MA konta 527Konto 527 - Koszty sprzedaży (Kosztowe) 527 „Koszty sprzedaży” kwota: zł Utworzenie rezerwy w 2019 roku na wypłatę wynagrodzeń w 2020 roku: Strona WN konta 500Konto 500 - Koszty działalności podstawowej (Kosztowe) 500 „Koszty produkcji” kwota: 120, zł Strona MA konta 642Konto 642 - Rozliczenia międzyokresowe kosztów bierne (Aktywno-pasywne) 642 „Rozliczenia międzyokresowe bierne” kwota: zł
rezerwy na odprawy emerytalne i rentowe oraz nagrody jubileuszowe. Rezerwa na urlopy Niewykorzystanym urlopem w myśl zapisów standardów krajowych jest urlop za dany rok kalendarzowy i lata poprzednie, niewykorzystany przez pracownika do dnia 31 grudnia, przy uwzględnieniu stanu na dzień bilansowy w przypadku, gdy rok obrotowy jest różny
Mam pytanie dotyczące zasad prawidłowego obliczania odprawy emerytalnej. 25 lutego odeszłam na emeryturę. Odprawę emerytalną naliczono mi z lutego. Czy powinni obliczyć mi odprawę z tego miesiąca co odchodziłam, czyli z lutego, czy ze stycznia? Zasady nabycia odprawy pieniężnej Zasady nabycia odprawy pieniężnej generalnie uregulowane są w art. 921 Kodeksu pracy: „§ 1. Pracownikowi spełniającemu warunki uprawniające do renty z tytułu niezdolności do pracy lub emerytury, którego stosunek pracy ustał w związku z przejściem na rentę lub emeryturę, przysługuje odprawa pieniężna w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia. § 2. Pracownik, który otrzymał odprawę, nie może ponownie nabyć do niej prawa.” Na podstawie Kodeksu pracy odprawa emerytalna przysługuje wszystkim pracownikom spełniającym warunki nabycia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy lub emerytury, jeżeli ich stosunek pracy ustaje w związku z przejściem na rentę lub emeryturę. Niezależnie od tego prawo do odprawy emerytalno-rentowej przewidują układy zbiorowe pracy i regulaminy wynagradzania. Obliczenie kwoty odprawy Omawiana odprawa przysługuje wszystkim pracownikom w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia. Obliczenie kwoty odprawy emerytalnej regulują przepisu rozporządzenia z 1996 roku w sprawie „sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie niewykonywania pracy oraz wynagrodzenia stanowiącego podstawę obliczania odszkodowań, odpraw, dodatków wyrównawczych i innych należności”, a także z rozporządzenia z 1997 roku dotyczącego zasad udzielania i wynagradzania za dni urlopu. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 29 maja 1996 r. w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie niewykonywania pracy oraz wynagrodzenia stanowiącego podstawę obliczania odszkodowań, odpraw, dodatków wyrównawczych do wynagrodzenia oraz innych należności przewidzianych w Kodeksie pracy, zasady obowiązujące przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop stosuje się także w celu obliczenia odprawy pieniężnej przysługującej pracownikowi w związku z przejściem na emeryturę lub rentę. Nabycie prawa do odprawy pieniężnej Pracownik spełniający w dniu rozwiązania umowy o pracę wszystkie warunki określone w art. 921 § 1 nabywa w tym dniu prawo do odprawy. Prawo do odprawy pieniężnej ocenia się według stanu prawnego obowiązującego w dniu ustania stosunku pracy. Z tym dniem powstaje zobowiązanie pracodawcy do wypłacenia odprawy. Zgodnie z § 14 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy ustala się stosując zasady obowiązujące przy obliczaniu wynagrodzenia urlopowego. Ustalenie miesięcznego wynagrodzenia pracownika na potrzeby wypłaty odprawy Ustalając miesięczne wynagrodzenie pracownika, należy przyjąć różne składniki wynagrodzenia. Stałe miesięczne składniki wynagrodzenia uwzględnia się w wysokości należnej w miesiącu nabycia prawa do odprawy emerytalnej. Składniki zmienne przysługujące za okresy nie dłuższe niż 1 miesiąc, wypłacone w okresie 3 miesięcy bezpośrednio poprzedzających miesiąc nabycia prawa do odprawy, przyjmuje się w średniej wysokości z tego okresu. Natomiast składniki przysługujące za okresy dłuższe niż 1 miesiąc, wypłacone w okresie 12 miesięcy bezpośrednio poprzedzających miesiąc nabycia prawa do odprawy, uwzględnia się w średniej wysokości z tego okresu. Takie zasady wynikają z § 15-17 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego. Należy mieć na uwadze § 8 pkt 2 w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, który znajduje zastosowanie przy obliczaniu ekwiwalentu pieniężny za urlop wypoczynkowy z mocy § 14 tegoż rozporządzenia: w przypadkach znacznego wahania wysokości składników wynagrodzenia, o których mowa w ust. 1, składniki te mogą być uwzględnione przy ustalaniu wynagrodzenia urlopowego w łącznej wysokości wypłaconej pracownikowi w okresie nie przekraczającym 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc rozpoczęcia urlopu. Dalej, zgodnie z § 6 ww. rozporządzenia, wynagrodzenie za czas urlopu wypoczynkowego, zwane dalej „wynagrodzeniem urlopowym”, ustala się z uwzględnieniem wynagrodzenia i innych świadczeń ze stosunku pracy, z wyłączeniem: wynagrodzenia za czas urlopu wypoczynkowego, a także za czas innej usprawiedliwionej nieobecności w pracy, wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną. Zgodnie z art. 172 Kodeksu pracy, za czas urlopu pracownikowi przysługuje wynagrodzenie, jakie by otrzymał, gdyby w tym czasie pracował. Odprawa jest wymagalna w dniu przejścia pracownika na emeryturę lub rentę, a więc miesiącem branym pod uwagę u Pani był luty. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼
Ewidencja księgowa. 1. Ujmowanie w księgach rachunkowych rezerw na świadczenia emerytalne i podobne: Wn odpowiednie konta zespołu „5” 44 000. Ma „Rezerwy na odprawy emerytalne” 44 000. 2. Wyksięgowanie rezerw na odprawy emerytalne: Wn „Rezerwy na odprawy emerytalne” 19 800. Ma odpowiednie konta zespołu „5” 19 800.
Pytanie: Spółka z jako jednostka mała, do tej pory nie tworzyła rezerw na odprawy emerytalne (świadczenia pracownicze), jednak za 2 lata 3 pracowników będzie uprawnionych do odejścia na emeryturę (obecnie przysługuje w spółce 6-cio krotność wynagrodzenia). W tym roku chcemy utworzyć rezerwy na świadczenia pracownicze. Jak możemy tego dokonać? Czy rada bądź zarząd powinny podjąć w tym celu uchwały? Czy należy zmieniać w tym celu zapisy w polityce rachunkowości? Czy utworzenie rezerw na świadczenia pracownicze pociąga za sobą tworzenie rezerw z tytułu odroczonego podatku? Pozostało jeszcze 80 % treściAby zobaczyć cały artykuł, zaloguj się lub zamów dostęp. Autor: Katarzyna TrzpiołaDoktor nauk ekonomicznych w zakresie nauk o zarządzaniu, adiunkt na Wydziale Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego, praktyk, wieloletni szkoleniowiec i dydaktyk, autorka wielu publikacji z zakresu rachunkowości finansowej podatkowej, MSSF i rachunkowości zarządczej. Współpracuje z następującymi redakcjami: Portal FK, Rachunkowości i Podatki dla praktyków, Nowe Standardy Sprawozdawczości
Rezerwa na odprawy emerytalne. Zobacz jak wykorzystać darmowy arkusz do szacowania rezerwy na odprawy emerytalne. Znajdziesz go na: http://www.ekspertksiegowosci.pl Zapraszam do grupy dla

Tworzenie rezerw w każdym przedsiębiorstwie wynika z jednej z podstawowych zasad rachunkowości, tj. zasady współmierności przychodów i kosztów. Zgodnie z tą zasadą w księgach rachunkowych jednostki należy ująć wszystkie osiągnięte, przypadające na jej rzecz przychody i obciążające ją koszty związane z tymi przychodami dotyczące danego roku obrotowego, niezależnie od terminu ich zapłaty. Innymi słowy, rezerwy należy tworzyć wtedy, gdy jednostka zobowiązana jest do wydatkowania środków pieniężnych w przyszłości i możliwe jest racjonalne oszacowanie kwoty przyszłego wydatku. Przykład Przedsiębiorstwa, które przyznają pracownikom premie za pracę w danym roku obrotowym, wypłacają ją zwykle po dniu bilansowym. W związku z tym powinny ująć rezerwę na premie w swoich księgach w roku obrotowym, którego dotyczą. Innym przykładem takich rezerw mogą być np. rezerwy na niewykorzystane urlopy, rezerwy na odprawy emerytalne. Wzorcowy bilans przedstawiony w załączniku nr 1 do ustawy o rachunkowości wykazuje w pozycji pozycję „Rezerwy na odprawy emerytalne i podobne". Rezerwy te można podzielić na rezerwy długoterminowe i krótkoterminowe (por. MSR 19): Rezerwy na te świadczenia ujmuje się jako bierne rozliczenia międzyokresowe kosztów i księguje się je zwykle na kontach zespołu 6. Ustawa o rachunkowości nie zawiera wytycznych do kalkulacji tych rezerw i w związku z tym należy się odnieść do Krajowego Standardu Rachunkowości nr 6 „Rezerwy, bierne rozliczenia międzyokresowe kosztów, zobowiązania warunkowe" (dalej: KSR 6). Krótkoterminowe... Kalkulacja rezerw na krótkoterminowe świadczenia pracownicze zwykle nie przysparza wielu trudności, gdyż jednostka posiada pełną informację potrzebną do sporządzenia tych kalkulacji. W zależności od umów z pracownikami lub regulaminów wynagradzania, premie przyznawane są jako procent od wypracowanego zysku, jako dodatkowa pensja lub jej część lub jako określona przez przedsiębiorstwo konkretna kwota świadczenia. Pracownicy zgodnie z art. 152 kodeksu pracy mają prawo do corocznego, nieprzerwanego, płatnego urlopu i tego prawa nie mogą się zrzec. Jeżeli pracownicy nie wykorzystają urlopu przysługującego w danym roku, to należy im udzielić tego urlopu do 30 września następnego roku kalendarzowego. Niewykorzystane urlopy powodują zakłócenie zasady współmierności przychodów i kosztów, gdyż wygenerowane przez przedsiębiorstwo przychody zostaną obciążone kosztami pracowników w roku kolejnym (do końca III kwartału). Rezerwy na niewykorzystane urlopy dotyczą niewykorzystanych przez pracowników urlopów bieżących i zaległych ustalonych na dzień bilansowy. Rezerwy te w szczególności są zawiązywane na urlopy pracowników produkcyjnych, pobierających wynagrodzenie uzależnione od efektów pracy (np. akordowe). Kalkulację tej rezerwy możemy przeprowadzić na dwa sposoby: - syntetycznie jako średnią dla wszystkich pracowników i - analitycznie dla poszczególnego pracownika. Rezerwę na premie ustala się także w pobliżu dnia bilansowego, gdy znane są wstępne wyniki finansowe spółki i efektywność poszczególnych pracowników. Podstawą tej kalkulacji jest więc analiza umów o pracę i regulaminu wynagradzania. Pierwszym krokiem jest zatem ustalenie którym pracownikom przysługuje premia. Następnie ustala się wysokość przyznanej premii (również premie uznaniowe przyznawane decyzją kierownictwa spółki) i kalkuluje się rezerwy jako sumę premii wraz z narzutami ZUS. ...i długoterminowe Długoterminowe świadczenia pracownicze są przede wszystkim zależne od stażu pracy, a więc prawo do tych świadczeń jest nabywane przez pracowników przez cały okres zatrudnienia w przedsiębiorstwie. W związku z tym przy kalkulacji długoterminowych rezerw na świadczenia pracownicze należy wziąć pod uwagę zmianę wartości pieniądza w czasie, tj. zdyskontować wartość rezerwy. Punkt KSR 6 stanowi, że „wycena rezerw na długoterminowe świadczenia pracownicze, w tym: nagrody jubileuszowe, odprawy emerytalne i rentowe powinna zostać przeprowadzona zgodnie z metodologią aktuarialną, korzystając z pomocy aktuariusza, albowiem ustalenie kwot tych rezerw oparte jest na wielu założeniach, zarówno co do warunków makroekonomicznych, jak i założeniach dotyczących rotacji pracowników, ryzyka śmierci i innych. Aktuariusz może wycenić rezerwy na: nagrody jubileuszowe, odprawy emerytalne, pośmiertne, rentowe, dodatki stażowe, opiekę medyczną itp.". Podstawą kalkulacji rezerwy na odprawy emerytalne jest art. 92 kodeksu pracy, zgodnie z którym pracownikowi spełniającemu warunki uprawniające do renty z tytułu niezdolności do pracy lub emerytury, którego stosunek pracy ustał w związku z przejściem na rentę lub emeryturę, przysługuje odprawa pieniężna w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia. Należy zwrócić uwagę, że niektóre przedsiębiorstwa w swoich regulaminach przyznają pracownikom korzystniejsze warunki odpraw niż te wynikające z kodeksu pracy, np. trzymiesięczną odprawę zamiast jednomiesięcznej. Różnice te należy również uwzględnić przy kalkulacji rezerwy. Mimo że wycena aktuarialna jest metodą zalecaną, podmioty często decydują się na wypracowanie własnego modelu wyceny. Poniższy wzór ilustruje możliwy wariant wyceny rezerwy na odprawy emerytalne: R=S/(L )*W*P gdzie: S – aktualny staż pracy, L – liczba lat do przepracowania, W – zdyskontowane wynagrodzenie, P – prawdopodobieństwo pozostania w przedsiębiorstwie do emerytury. Do dyskontowania stosuje się zwykle stopę dyskontową, której podstawą jest rynkowa stopa zwrotu z obligacji skarbowych określona na dzień bilansowy. Wartości nieistotne można pominąć Anna Pacanowska-Stasiak, starszy menedżer, biegły rewident w dziale rewizji finansowej BDO, biuro w Poznaniu Ustalenie zasad tworzenia rezerw leży w zakresie obowiązków kierownictwa jednostki. Zasady te są wyrazem polityki rachunkowości spółki. Tworzenie rezerw w przedsiębiorstwach powinno uwzględniać kryterium istotności i celowości. Jeżeli nieutworzenie rezerwy nie wywrze istotnie ujemnego wpływu na rzetelne i jasne przedstawienie sytuacji majątkowej i finansowej oraz wynik finansowy jednostki, to można takiej rezerwy nie tworzyć.

Możesz nabyć gotowy do wypełnienia wzór zawiadomienia o przyznaniu pracownikowi odprawy emerytalnej/rentowej, klikając poniższy przycisk: Na razie nie ma opinii o produkcie. Pracownikowi spełniającemu warunki uprawniające do otrzymania emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy przysługuje odprawa pieniężna w wysokości

Ja sprawdzalem i wyniki byly calkiem zblizone do obliczen aktuariusza, ktory robil to w zeszlym roku dla mojej firmy, ok +/- 3%. Jesli dobrze pamietam, to ten aktuariusz mowil, ze wysokosci tych rezerw zalezy w duzym stopniu np. od przyjetej stopy procentowej, tak ze chyba w sumie jest to policzenie tego samemu tez jest mozliwe, ale pamietam, ze bylo z tym tyle zamieszania, a potem itak nie bylismy pewni, czy policzylismy to na pewno dobrze. Na przyklad uzywa sie do tego tablel smiertelnosci i kilku innych demograficznych wspolczynnikow. Widzialam artykuly na sieci o tym jak to liczyc, gdybys chial to liczyc samodzielnie. Cytuj

Utworzona rezerwa na nagrody jubileuszowe i odprawy emerytalne, jako instrument prawa bilansowego związany z księgowym ustaleniem prawdopodobnych zobowiązań, nie stanowi na gruncie prawa podatkowego kosztów uzyskania przychodów. Świadczenia pracownicze stają się kosztem uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia – stwierdził
Ustawa o rachunkowości oraz Krajowy Standard Rachunkowości nr 6 „Rezerwy, bierne rozliczenia międzyokresowe kosztów, zobowiązania warunkowe" wprowadzają rozróżnienie pomiędzy rezerwami i biernymi rozliczeniami międzyokresowymi kosztów. Pod pojęciem rezerw ustawa o rachunkowości (dalej: uor) rozumie zobowiązania, których termin wymagalności lub kwota nie są pewne. Bierne rozliczenia międzyokresowe kosztów jednostki tworzą natomiast w wysokości prawdopodobnych zobowiązań przypadających na bieżący okres sprawozdawczy, wynikających w szczególności z określonych w przepisach bilansowych zdarzeń (art. 39 ust. 2 uor) >patrz tabela. W praktyce różnica pomiędzy rezerwami i biernymi RMK jest bardzo niewielka. KSR 6 określa bierne RMK jako rezerwy związane bezpośrednio z działalnością operacyjną jednostki. Z czego wynikają rezerwy i bierne RMK Rezerwy tworzy się na: Bierne rozliczenia międzyokresowe kosztów jednostki tworzą na zobowiązania wynikające w szczególności (art. 39 ust. 2 uor): – pewne lub o dużym stopniu prawdopodobieństwa przyszłe zobowiązania, których kwotę można w sposób wiarygodny oszacować, a w szczególności na straty z operacji gospodarczych w toku, w tym z tytułu udzielonych gwarancji, poręczeń, operacji kredytowych, skutków toczącego się postępowania sądowego, – przyszłe zobowiązania spowodowane restrukturyzacją, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów jednostka jest zobowiązana do jej przeprowadzenia lub zawarto w tej sprawie wiążące umowy, a plany restrukturyzacji pozwalają w sposób wiarygodny oszacować wartość tych przyszłych zobowiązań. – ze świadczeń wykonanych na rzecz jednostki przez kontrahentów, a kwotę zobowiązania można w sposób wiarygodny oszacować, – z obowiązku wykonania, związanych z bieżącą działalnością, przyszłych świadczeń na rzecz pracowników, w tym świadczeń emerytalnych, a także przyszłych świadczeń wobec nieznanych osób, których kwotę można oszacować w sposób wiarygodny, mimo że data powstania zobowiązania nie jest jeszcze znana, w tym z tytułu napraw gwarancyjnych i rękojmi za sprzedane produkty długotrwałego użytku. Warunkiem tworzenia rezerw i biernych RMK jest spełnienie trzech kryteriów: 1. Istnienie na dzień bilansowy obowiązku wynikającego z przeszłych zdarzeń. Obowiązek ten nie musi wynikać wprost z umowy. Może też wynikać z przepisów lub mieć charakter zwyczajowy. Nie tworzy się rezerw ani nie dokonuje biernych RMK związanych z przyszłą działalnością. Przykład Nie jest dopuszczalne tworzenie rezerwy na przyszłe straty operacyjne, spowodowane niesprecyzowanymi zdarzeniami, nawet jeśli są one prawdopodobne. Z drugiej strony jednostka powinna taką rezerwę utworzyć, jeśli z zawartego na dzień bilansowy kontraktu wynika, że prawdopodobne jest poniesienie straty na jego realizacji. Nie należy też tworzyć rezerwy na planowane koszty naprawy maszyn, jeśli na dzień bilansowy jednostka nie ma żadnych zobowiązań z tego tytułu. Rezerwy tworzy się, gdy obowiązek wynika ze zdarzenia przeszłego, np. podpisania umowy. Obowiązek wypełnienia świadczenia wynikającego ze zdarzeń przeszłych, którego powstanie uzależnione jest od zaistnienia określonych zdarzeń w przyszłości, nie jest więc rezerwą, lecz zobowiązaniem warunkowym wymagającym ujawnienia w dodatkowych informacjach i objaśnieniach. 2. Wypełnienie obowiązku spowoduje w przyszłości zmniejszenie korzyści ekonomicznych. Należy ocenić, czy jednostka negatywnie odczuje jego skutki, zazwyczaj w formie wypływu środków pieniężnych. Przykład Jeśli jednostka wyrządziła klientowi szkodę, ale klient nie zamierza dochodzić swoich praw, to nie należy tworzyć rezerwy. Ocena prawdopodobieństwa wypełnienia obowiązku pozostaje w gestii jednostki. KSR 6 stwierdza na przykład, że rezerwy na koszty toczącego się postępowania sądowego tworzy się wtedy, gdy prawdopodobieństwo wyroku niekorzystnego jest większe niż wyroku korzystnego. Należy dodać, że prawdopodobieństwo możliwego obowiązku wypełnienia świadczenia nie ma wpływu na wysokość rezerwy. Stanowi jedynie podstawę decyzji o jej utworzeniu. Kwota rezerwy może być także wypadkową kilku kwot w zależności od prawdopodobieństwa ich wystąpienia. 3. Wiarygodne oszacowanie kwoty wykonania obowiązku jest możliwe. Przy szacowaniu kwoty rezerwy można, ale nie trzeba, posiłkować się opinią niezależnych ekspertów. Sposób, w jaki spółka kalkuluje poszczególne tytuły rezerw, powinien być opisany w zatwierdzonej przez kierownika jednostki polityce rachunkowości. Poniżej przedstawiony został schemat obrazujący sposób podejmowania decyzji przy tworzeniu rezerw, biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów i ujawnianiu zobowiązań warunkowych, stanowiący załącznik do Krajowego Standardu Rachunkowości nr 6 >patrz schemat. W jaki sposób ewidencjonować Bierne RMK tworzy się w ciężar kosztów działalności operacyjnej. Natomiast rezerwy, jako niedotyczące bezpośrednio działalności operacyjnej, księguje się w ciężar pozostałych kosztów operacyjnych, kosztów finansowych lub strat nadzwyczajnych. Wśród rezerw tworzonych w ciężar pozostałych kosztów operacyjnych należy wymienić rezerwę na koszty postępowania sądowego, na straty z operacji gospodarczych w toku czy na koszty napraw gwarancyjnych. Niewykorzystane rezerwy i bierne RMK należy rozwiązać w okresie, w którym stały się zbędne. Rozwiązanie ujmuje się w tym samym szczeblu rachunku zysków i strat, w który rezerwa została utworzona, a więc: - jako pomniejszenie kosztów rodzajowych w przypadku biernych RMK i - w pozostałe przychody operacyjne, przychody finansowe i zyski nadzwyczajne w przypadku rezerw. Przykład Producent środków chemicznych został pozwany do sądu przez pracownika w związku z jego wypadkiem przy pracy. Powód domaga się odszkodowania w wysokości 1 000 000 zł. Prawnicy reprezentujący producenta oszacowali prawdopodobieństwo przegrania sprawy na 70 proc. Uznają jednak, że wnioskowana kwota jest zawyżona, a z ich doświadczenia wynika, że nie powinna przekroczyć 400 000 zł. W razie przegranej należy się też liczyć z koniecznością zapłaty kosztów sądowych w wysokości 5000 zł oraz odsetek od dnia złożenia pozwu, które spółka oszacowała na dzień bilansowy na 4000 zł. W przedstawionej sytuacji spółka powinna utworzyć na dzień bilansowy rezerwę na koszty postępowania sądowego. Księgowanie będzie wyglądać następująco: 1. Utworzenie rezerwy na koszty odszkodowania wraz z kosztami postępowania Wn „Pozostałe koszty operacyjne" 405 000 zł Ma „Rezerwy" 405 000 zł 2. Utworzenie rezerwy na odsetki Wn „Koszty finansowe – odsetki" 4000 zł Ma „Rezerwy" 4000 zł W kolejnym roku sąd wydał wyrok. Zasądził na rzecz powoda kwotę 300 000 zł, nakazał też zapłatę kosztów postępowania w wysokości 5000 zł oraz należnych odsetek od dnia złożenia pozwu w wysokości 5000 zł. Księgowanie powinno wyglądać następująco: 1. Wykorzystanie rezerwy na odszkodowanie Wn „Rezerwy" 300 000 zł Ma „Pozostałe rozrachunki" 300 000 zł 2. Rozwiązanie niewykorzystanej części rezerwy Wn „Rezerwy" 100 000 zł Ma „Pozostałe przychody operacyjne" 100 000 zł 3. Wykorzystanie rezerwy na koszty postępowania sądowego Wn „Rezerwy" 5000 zł Ma „Pozostałe rozrachunki" 5000 zł 4. Wykorzystanie rezerwy na koszty odsetek Wn „Rezerwy" 4000 zł Ma „Pozostałe rozrachunki" 4000 zł 5. Zarachowanie kwoty dodatkowych odsetek naliczonych do dnia ogłoszenia wyroku Wn „Koszty finansowe" 1000 zł Ma „Pozostałe rozrachunki" 1000 zł Wszystkie rezerwy prezentuje się w bilansie z podziałem na krótko- i długoterminowe. Rezerwy krótkoterminowe dotyczą świadczeń, których wykonanie nastąpi w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego. W przypadku rezerw długoterminowych konieczne jest ich zdyskontowanie, tj. doprowadzenie ich do wartości bieżącej na dzień bilansowy. W tym celu należy użyć stopy dyskontowej równej rynkowym stopom zwrotu z wysoko ocenianych obligacji przedsiębiorstw lub rynkowym stopom zwrotu z obligacji skarbowych. W przypadku wyboru rynkowych stóp zwrotu z obligacji skarbowych jednostka może podwyższyć stopę dyskonta o czynnik związany z ryzykiem. Przykład Sieć restauracji wynajmuje lokal w centrum handlowym. Umowa najmu zawarta jest do 31 grudnia 2017 r., roczny czynsz wynosi 120 000 zł. W grudniu 2014 r. lokal zamknięto, gdyż nie przynosił spodziewanych zysków. Umowa najmu przewiduje, że w przypadku wypowiedzenia umowy najemca będzie musiał zapłacić karę, która przekracza łączny czynsz do końca 2017 r. Na 31 grudnia 2014 r. spółka powinna utworzyć rezerwę w wysokości czynszu pozostałego do końca umowy. W tym celu należy przyjąć stopę dyskontową. Dla celów przykładu przyjęto stopę na poziomie 5 proc. 120 000 zł + 120 000 zł / 1,05 + 120 000 zł / 1,052 = 343 129,25 zł Przykład Spółka w sytuacji kryzysowej zamierza ograniczyć zakres działalności. W tym celu zamierza zamknąć jeden z oddziałów, o czym informuje lokalne media. Tworzenie rezerw na restrukturyzację wymaga spełnienia określonych warunków, takich jak posiadanie planu restrukturyzacji, rozpoczęcie jego realizacji lub publiczne ogłoszenie oraz zawarcie wiążącej umowy. W sytuacji przedstawionej w pytaniu nie wystąpiło zdarzenie obligujące, jeżeli informacje w mediach nie mają charakteru oficjalnych oświadczeń kierownika jednostki. Przykład Jednostka produkuje i sprzedaje sprzęt elektroniczny. Zgodnie z warunkami gwarancji jest ona zobligowana do naprawy sprzętu w ciągu 24 miesięcy od dnia zakupu. Z danych z lat ubiegłych wynika, że w przypadku 80 proc. produktów nie występują żadne usterki, w 15 proc. usterki drobne, których koszt naprawy wyniesie około 40 zł, w przypadku 5 proc. usterki poważne, których koszt naprawy wyniesie 200 zł. Spółka sprzedała 900 szt. produktów. Dla celów niniejszego przykładu przyjęto uproszczenie, że cała sprzedaż miała miejsce w dniu bilansowym. W przypadku sprzedaży rozłożonej w czasie należałoby w kalkulacji uwzględnić, jaka część okresu gwarancji jeszcze nie upłynęła. Na dzień bilansowy jednostka powinna utworzyć rezerwę w wysokości: 900 szt. x 40 zł x 15 proc. + 900 szt. x 200 zł x 5 proc. = 14 400 zł Świadczenia pracownicze Odrębną pozycją rezerw prezentowaną w bilansie są bierne RMK z tytułu świadczeń emerytalnych i podobnych. Dotyczą one zwłaszcza odpraw emerytalnych i rentowych, nagród jubileuszowych oraz niewykorzystanych urlopów pracowniczych. Rezerwy takie tworzy się, jeśli obowiązek wypłaty tych świadczeń przez pracodawcę na rzecz pracowników wynika z prawa pracy, układów zbiorowych pracy, regulaminów wynagradzania lub umów o pracę. Szacunek rezerw z tytułu świadczeń wypłacanych pracownikom zależy od bardzo wielu danych, jak np. sposobu ustalania wysokości tych świadczeń, wieku pracowników, rotacji personelu i innych. Ponieważ są to rezerwy długoterminowe, konieczne jest też ich dyskontowanie. Dlatego zaleca się, aby kalkulacja tych rezerw była przeprowadzona przez aktuariusza. W literaturze spotyka się też pogląd, że można stosować uproszczenie w postaci kalkulacji rezerw przez aktuariusza raz na dwa–trzy lata, jeśli pomiędzy tymi okresami nie zachodzą istotne zmiany. Jeśli jednostka nie tworzyła wcześniej tego typu rezerw, to ujmuje je w pełnej wysokości w roku obrotowym, nawet gdy dotyczyły w istotnej części lat ubiegłych. W przypadku, gdy kwota dotycząca lat ubiegłych jest znacząca, należy ją odnieść na zyski (straty) z lat ubiegłych. Moim zdaniem nie jest to zmiana danych szacunkowych, lecz błąd dotyczący lat poprzednich, gdyż stan prawny dotyczący tych rezerw nie uległ zmianie. Spółka powinna także księgować rezerwę z tytułu urlopów pracowników, niewykorzystanych do dnia bilansowego. Moim zdaniem rezerwa taka powinna być tworzona niezależnie od tego, czy prawdopodobne jest wypłacenie ekwiwalentu z tytułu niewykorzystanego urlopu czy nie. Celem jej księgowania jest właściwe odniesienie kosztów do okresu, w którym jednostka faktycznie uzyskuje efekty pracy pracowników. Jest to istotne zwłaszcza w przypadku pracowników produkcyjnych, wynagradzanych akordowo. Rezerwa powinna być tworzona indywidualnie dla każdego pracownika jako iloczyn liczby dni niewykorzystanego urlopu i średniej stawki urlopowej. Nie jest dopuszczalna kalkulacja rezerwy na podstawie danych uśrednionych, dotyczących wszystkich pracowników. Kwotę rezerwy należy powiększyć o obowiązkowe obciążenia wynagrodzeń (składki ZUS będące kosztem pracodawcy). Kwestie podatkowe W myśl przepisów podatkowych za koszty uzyskania przychodów można uznać tylko te rezerwy, których obowiązek tworzenia wynika z odrębnych ustaw. Są to np. rezerwy tworzone w bankach i instytucjach ubezpieczeniowych. Nie stanowią więc kosztu uzyskania przychodów rezerwy tworzone zgodnie z ustawą o rachunkowości. Oznacza to, że rezerwy będą mogły być uznane za koszt uzyskania przychodu dopiero w momencie otrzymania faktury lub innego dowodu dokumentującego poniesienie kosztu. Odrębne traktowanie rezerw dla celów bilansowych i podatkowych powoduje powstanie przejściowych różnic pomiędzy ich wartością bilansową i podatkową. Dlatego spółki, które mają obowiązek badania, powinny utworzyć aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego. Prezentacja i ujawnianie informacji W dodatkowych informacjach i objaśnieniach jednostka powinna przedstawić następujące informacje: - w ust. 1 pkt 8 – o stanie rezerw według celu ich utworzenia na początek roku obrotowego, zwiększeniach, wykorzystaniu, rozwiązaniu i stanie końcowym, - w ust. 1 pkt 11 – dotyczące wykazu istotnych pozycji biernych rozliczeń międzyokresowych. Autor jest biegłym rewidentem i senior associate w dziale audytu Rödl & Partner w Gliwicach
Rezerwę na świadczenia pracownicze w postaci biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów odnosi się w księgach rachunkowych do kosztów działalności operacyjnej. Drugostronnie księguje się ją na koncie 64-1 „Bierne rozliczenia międzyokresowe kosztów”. Rezerwę w części dotyczącej bieżącego okresu sprawozdawczego można
Spółka podlegająca obowiązkowi badania sprawozdania finansowego, wprowadziła z dniem 1 stycznia 2012 r. zmiany w regulaminie wynagradzania przyznając pracownikom prawo do nagród jubileuszowych po 20 latach pracy w wysokości 20 tys. zł. Pierwsze nagrody zostały wypłacone w 2013 r. Sporządzając sprawozdanie za 2012 r. Spółka nie przekazała tej informacji biegłemu, ponieważ sama o tym fakcie zapomniała. W 2013 r. po raz pierwszy Spółka utworzyła rezerwy na odprawy emerytalne i rentowe oraz nagrody jubileuszowe. W związku z czym dokonała wyceny aktuarialnej na 31 grudnia 2012 r. oraz na 31 grudnia 2013 r. Kwotę rezerw przypadającą na 2012 r. spółka zaksięgowała oraz wykazała w sprawozdaniu jako błąd podstawowy - wynik lat ubiegłych (stratę z lat ubiegłych). Natomiast część przypadającą na 2013 r. odniosła bezpośrednio na wynik finansowy 2013 r. Zgodnie z KSR nr 7 i przykładem nr 7 w nim zawartym, Spółka zastosowała podejście retrospektywne stosując zapis sprawozdania trzykolumnowy (zgodnie z pkt tego standardu). Należy zwrócić uwagę, że Spółka w wyniku błędu (zapomnienia) nie utworzyła tych rezerw w 2012 r. Należy również powiedzieć, iż od 2009 r. Spółka tworzyła rezerwy na niewykorzystane urlopy, niemniej jednak tego rodzaju rezerwy należą do innej kategorii oraz są tworzone w oparciu o inną podstawę prawną. Wypłata z tytułu niewykorzystanych urlopów następuje w oparciu o kodeks pracy, natomiast nagrody jubileuszowe w oparciu o zapis w regulaminie wynagradzania (poprzez KP). Czy Spółka prawidłowo postąpiła wykazując rezerwy na odprawy emerytalne, rentowe (około 15 tys. zł) oraz nagrody jubileuszowe (ok. 165 tys. zł) na 31 grudnia 2012 r. przy RZiS za 2013 r. 842 tys. zł oraz za 2012 r. 575 tys. zł netto poprzez kapitały jako błąd podstawowy - strata z lat ubiegłych? Czy też powinna wykazać podejście prospektywne jako zmiana danych szacunkowych i całą kwotę rezerw ująć w wyniku 2013 r.? Dla Spółki nie jest to zmiana danych szacunkowych, a utworzenie po raz pierwszy rezerw z zupełnie innych - nowych tytułów, co powinna zrobić już w 2012 r.
Internetowe usługi aktuarialne Rezerwy na świadczenia pracownicze. Nasz zespół aktuariuszy działa na rynku już od 2006 roku pod marką halley.pl i specjalizuje się w tematyce rezerw na świadczenia pracownicze (takie jak odprawy emerytalne czy nagrody jubileuszowe, ale też bardziej specyficzne jak ZFŚS czy rezerwy na deputaty węglowe, energetyczne itp.), zarówno w kontekście Zalety kalkulatora Korzyści dla Ciebie Film objaśniający Inne Nasz kalkulator pozwala liczyć rezerwy na naprawy gwarancyjne, rezerwy na niewykorzystane urlopy lub rezerwy na odprawy emerytalne. Prowadzi "za rękę" przez cały proces obliczeń tego typu funkcje: liczenie rezerw zgodne z wymogami Ustawy o rachunkowości i MSR ustalanie, czy należy rozpoznać rezerwę czy raczej zobowiązanie warunkoweszybkie i łatwe szacowanie kwot rezerw nawet przez osoby bez doświadczenia intuicyjne wypełnianie danych potrzebnych do automatycznego wyliczenia rezerw czytelna pomoc i wyjaśnienia pojawiające się w trakcie kolejnych kroków brak ograniczeń co do ilości kalkulowanych rezerw, wprowadzanych poprawek, firm nieograniczona ilość eksportów gotowego wyliczenia do pliku excel lub PDF Skorzystaj już teraz!Dalszy opis produktu24iValue działa podobnie, jak doświadczony księgowy lub audytor, który chce policzyć rezerwy na zobowiązania, w tym rezerwy na świadczenia pracownicze. System poprowadzi Cię "za rękę" przez cały proces analiz i obliczeń, dzięki temu nawet gdy nie znasz się na tych trudnych szacunkach, samodzielnie ustalisz, czy spełnione zostały kryteria rozpoznania rezerw na zobowiązania oraz wyliczysz rezerwę na naprawy gwarancyjne, rezerwę na niewykorzystane urlopy lub rezerwy aktuarialne na odprawy emerytalne. ` Zobacz, co zyskasz dzięki wykorzystaniu naszego programu: dzięki zastosowaniu tylko sprawdzonych metod liczenia rezerw oszczędzisz dużo czasu pewność, że szacunki rezerw są na rozsądnym poziomie oszczędność pieniędzy dzięki samodzielnemu wyliczeniu rezerwy na odprawy emerytalne dostęp przez całą dobę i możliwość modyfikowania obliczeń, gdy tylko zmienią się dane wejściowe (np. ilość pracowników, dni urlopu, koszty napraw) Twoje obliczenia będą do wykorzystania lub aktualizacji w kolejnym okresie sprawozdawczym pomoc techniczna w cenie produktu Zasada działania jest prosta: Najpierw zarejestruj się i wykup do dostęp do tego modułu. Potem przejdź do Panelu Użytkownika do zakładki ‘Produkty’ i kliknij ‘Przejdź do obliczeń’. Otworzy się ekran do uzupełniania danych potrzebnych do wyliczenia rezerwy. Postępuj zgodnie z podpowiedziami i uzupełniaj pola lub klikaj odpowiednią opcję na listach wyboru w kolejnych etapach obliczeń Dojdziesz do ostatniego ekranu, po którym zyskasz dostęp do gotowego wyliczenia rezerwy. Prawda, że to proste?!24iValue działa podobnie, jak doświadczony księgowy lub aktuariusz, który chce policzyć rezerwy na zobowiązania, w tym rezerwy na świadczenia poprowadzi Cię "za rękę" przez cały proces analiz i obliczeń, dzięki temu nawet gdy nie znasz się na tych trudnych szacunkach, samodzielnie wyliczysz rezerwę na naprawy gwarancyjne, rezerwę na niewykorzystane urlopy lub rezerwy aktuarialne na odprawy emerytalne. Dodatkowo samodzielnie ustalisz, czy spełnione zostały kryteria rozpoznania rezerw na zobowiązania. Wiedz, że są trzy kryteria rozpoznania rezerw: (1) zdarzenie przeszłe rodzące obecny obowiązek; (2) prawdopodobne powstanie zobowiązania w przyszłości; (3) możliwy wiarygodny szacunek. Jeżeli te trzy kryteria nie są spełnione jednocześnie, poważnie się zastanów nad zasadnością tworzenia rezerwy. Zastanawiasz się, jak dokładnie interpretować te kryteria? Tutaj pomoże 24iValue. Wiarygodny szacunek rezerw to niełatwe zadanie przed którym często stają księgowi. Wymaga dużego doświadczenia, dostosowania do specyfiki firmy i zdarzeń, które w niej zachodzą. Nie rzadko trzeba stosować zaawansowane metody szacowania, rachunku prawdopodobieństwa bądź dyskontowania przepływów pieniężnych (przykład: rezerwy na odprawy emerytalne).Podczas ustalania szacunków można zabrnąć w ślepy zaułek. Wymyślanie skomplikowanych sposobów na ustalenie wartości rezerwy może kosztować masę czasu. Często pożądany efekt można osiągnąć stosując dużo łatwiejsze metody, sprawdzone już w praktyce przez innych. Jeżeli nie uwzględnimy specyfiki firmy i zdarzeń, które w niej zachodzą, to rezerwa może nie być dostosowana do tego co zajdzie w przyszłości. Pominięcie rachunku prawdopodobieństwa może doprowadzić do poważnych błędów. 24iValue moduł rezerw to odpowiedź dla tych, którzy szukają prostego i szybkiego sposobu na ustalenie wiarygodnego szacunku rezerw, np. rezerwy na naprawy gwarancyjne i reklamacje czy urlopy, rezerwy na odprawy emerytalne. 24iValue przeprowadziło nas za rękę, podpowiadając możliwe rozwiązania. Dzięki temu liczenie rezerw staje się bardzo łatwe i niezbyt czasochłonne. 24iValue na podstawie niedużej ilości informacji pomaga w ustaleniu rezerw dostosowanych do tego co dzieje się w firmie. Zamiast szukać zaawansowanych metod szacowania i ekstrapolowania wystarczy skorzystać z wbudowanych w serwis intuicyjnych i szybkich sposobów na szacowanie wybranych rezerw. 24iValue zaoszczędzi nie tylko Twój czas, ale także czas innych osób z firmy, zaangażowanych w proces zdobywania informacji niezbędnych do liczenia rezerw. Film objaśniający Rezerwy na Zobowiązania i Świadczenia Wniosek o wypłatę odprawy Emerytalnej lub Rentowej – WZÓR z omówieniem! Zgodnie z kodeksem pracy, odprawa emerytalna i rentowa przysługuje każdemu pracownikowi bez względu na rodzaj wykonywanej pracy oraz wielkość zakładu pracy, jeśli tylko zostały spełnione warunki do otrzymania renty z tytułu niezdolności do pracy lub Tematy: rezerwy Kiedy nie trzeba tworzyć rezerw na odprawy emerytalne dla pracowników? Kiedy nie trzeba tworzyć rezerw na odprawy emerytalne dla pracowników? Firma ma do wypłaty odprawy emerytalne dla pracowników. Wszystkie są w podstawowej wysokości, czyli odpowiadają równowartości 1-miesięcznego wynagrodzenia. Czy w tej sytuacji firma musi tworzyć rezerwy na takie wypłaty? W omawianym przypadku jednostka może nie tworzyć rezerw. Jest to możliwe, bo konieczność wypłaty odpraw emerytalnych wynika wprost z Kodeksu pracy, a ich wysokość nie jest na tyle duża, żeby zniekształcać wynik finansowy jednostki. Decyzję o nietworzeniu rezerw powinien podjąć kierownik...(...) Ue4Z.
  • ziw4t4eems.pages.dev/92
  • ziw4t4eems.pages.dev/96
  • ziw4t4eems.pages.dev/17
  • ziw4t4eems.pages.dev/15
  • ziw4t4eems.pages.dev/54
  • ziw4t4eems.pages.dev/77
  • ziw4t4eems.pages.dev/30
  • ziw4t4eems.pages.dev/67
  • rezerwa na odprawy emerytalne wzór